Peter John Collins (ur. 6 listopada 1931 w Kidderminster, zm. 3 sierpnia 1958 w Bonn) – brytyjski kierowca wyścigowy, uczestnik Mistrzostw Świata Formuły 1 w latach 1952–1958. W roku 1956 wygrał Grand Prix Belgii i Grand Prix Francji.
Przekazał swój bolid konkurentowi do mistrzostwa świata Juanowi Manuelowi Fangio podczas Grand Prix Włoch na torze Monza. Zginął na torze Nürburgring podczas Grand Prix Niemiec w 1958 roku.
Biografia Urodził się w 1931 roku jako syn Pata i Elaine. W 1948 otrzymał jako prezent urodzinowy Coopera T5. W 1949 roku zadebiutował w wyścigach, uczestnicząc w Goodwood Easter Meeting. W czerwcu Collins sprzedał T5, nabywając w zamian Coopera T7 z silnikiem JAP, zamienionym następnie na motocyklową jednostkę Norton. Tym samochodem Collins wygrał zawody 100 Mile Race na torze Silverstone. Triumfował również we wrześniowym wyścigu w Goodwood. W połowie 1950 roku rozpoczął używanie Coopera T11, którym zwyciężył w Castle Combe. W roku 1951 używał napędzanego silnikiem Norton JBS.
W 1952 roku, z rekomendacji Rega Parnella, Collins trafił do zespołu Aston Martin, w którym ścigał się samochodami sportowymi. W barwach zespołu wygrał w 1952 roku wyścig 9h Goodwood.