W więzieniu w Rawiczu przewodniczył „komunie więziennej” grupującej ok. 500 więźniów. W uchwale Prezydium Komitetu Wykonawczego Kominternu z 16 sierpnia 1938, rozwiązującej KPP, został imiennie określony jako „prowokator”Organizując częstokroć fikcyjne rozłamy w organizacjach robotniczych, narodowo-demokratycznych i drobnoburźuazyjnych, piłsudczycy wprowadzali do partii komunistycznej swych agentów i prowokatorów, którzy jako rzekome elementy opozycyjne, przechodzili do ruchu komunistycznego (grupa PPS z Sochackim-Bratkowskim na czele, grupa Poalej-Syjon na czele z Henrykowskim i Lampem, grupa ukraińskiej sd., grupa UWO Wasylkiwa-Turiańskiego, grupa białoruskich eserowców – Korczyk, grupa „Wyzwolenia” – Wojewódzki). Henryk Cimek, Komuniści, Polska, Stalin, Białystok 1990, Wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza, , s. 166..