Rajd na Makin – atak dywersyjny przeprowadzony w dniach 17–18 sierpnia 1942 roku przez oddział Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych przeciwko japońskim siłom stacjonujących na wyspie Butaritari w atolu Makin na Pacyfiku. Celem 211 ludzi dowodzonych przez ppłk. Evansa Carlsona było zniszczenie japońskich instalacji, wzięcie do niewoli japońskich żołnierzy, zebranie informacji na temat obszaru Wysp Gilberta oraz odwrócenie japońskiej uwagi od planowanego lądowania sprzymierzonych na wyspach Guadalcanal i Tulagi.
Przygotowania i organizacja Rajd był jedną z pierwszych lądowych operacji ofensywnych USA podczas wojny. Jedynymi amerykańskimi siłami walczącymi aktywnie na frontach były w tym okresie: 32 i 41 Dywizja Piechoty na Nowej Gwinei, 1 Dywizja Marines i 23 Dywizja na Guadalcanal, a także 3 i 9 Dywizja Piechoty wraz z 2 Dywizją Pancerną w Afryce Północnej.
Do tej operacji wyznaczono dowództwo oraz dwie kompanie wchodzące w skład drugiego batalionu uderzeniowego (ang. „Carlson’s Raiders”). Z uwagi na małą ilość miejsca na pokładzie, dowództwo i kompanię A oraz 18 żołnierzy z kompanii B (łącznie 121 żołnierzy) przetransportowano na pokładzie okrętu podwodnego USS „Argonaut”, zaś resztę kompanii B (90 żołnierzy) zabrał drugi okręt podwodny USS „Nautilus”.