Postępowanie wywoławcze (niem. Aufgebotsverfahren) - przewidziane w niemieckim procesie cywilnym postępowanie, w którym sąd dokonuje publicznego wezwania (wywołania) do zgłaszania praw i roszczeń w zakreślonym terminie pod rygorem ich utraty.
Postępowanie ma na celu stablizację obrotu prawnego poprzez doprowadzenie do wygaśnięcia praw lub roszczeń, które: nie mogą być efektywnie wykonywane z uwagi na utratę przez uprawnionego służących temu środków, np. utrata weksla przez dotychczasowego prawnego posiadacza, nie są efektywnie wykonywane z uwagi na to, że uprawniony nie jest znany z miejsca pobytu lub nazwiska - np. wpisany przed laty w księdze gruntowej właściciel nieruchomości, uprawniony z tytułu listu gruntowego.
Mówiąc kolokwialnie przedmiotem postępowania wywoławczego mogą być prawa i roszczenia, które istnieją tylko "na papierze". Taka rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym i prawnym jest wysoce niepożądana, albowiem utrudnia bieżący obrót gospodarczy.
Postępowanie wywoławcze nie ma jednolitego odpowiednika w polskiej procedurze cywilnej.