Maria Amalia Mniszchowa (lub Amelia, Maria) z Brühlów (ur. 10 lipca 1736, zm. 30 kwietnia 1772 w Dukli) – córka Henryka Brühla, pierwszego ministra Augusta III, żona (od 14 lipca 1750) Jerzego Augusta Mniszcha, marszałka nadwornego koronnegoDane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego.
Życiorys mały|200x200px|Nagrobek Marii Amalii Mniszchowej w kościele św. Marii Magdaleny w Dukli|lewo mały|250x250px|Epitafium Marii Amalii Mniszchowej na Zamku w Krasiczynie|lewo Starannie wykształcona pod okiem Marii Józefy Habsburżanki, znała sześć języków. Od wczesnej młodości uczestniczyła w dworskich intrygach w Warszawie na dworze króla Augusta III, a także na dworach w Dreźnie, Paryżu i Wiedniu, chętnie wysyłana tam przez ojca do Marii Teresy. Będąc wielokrotnie w pałacu u Marii Teresy, próbowała zainteresować cesarzową sprawami Polski. 14 września 1750 została damą Orderu Krzyża Gwiaździstego. Po śmierci Augusta III (1763), wyjechała z Saksonii i bezkrólewie spędziła, bywając czasem w Dukli, a czasem w Warszawie. W czerwcu 1764 Mniszchowie przebywali w Dukli i uczestniczyli w poświęceniu nowo wybudowanego kościoła bernardyńskiego. W 1769 roku, w czasie Konfederacji barskiej, Amalia ufundowała w Trzcianie na Pustelni św.