Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Seulu, tam wziął udział w konkursie chodu na 20 km, który ukończył na 6. miejscu z czasem 1:20:47.
Rok po przyzwoitym występie olimpijskim, zdobył złoty medal halowych mistrzostw Europy w chodzie na 5000 m, niedługo później obronił tytuł halowego mistrza świata w tej samej konkurencji (podczas tych mistrzostw ponownie poprawił rekord świata, dzięki czasowi 18:27,10). W 1991 roku zdobył srebrny medal mistrzostw świata w chodzie na 20 km, jak również po raz pierwszy w karierze zwyciężył w pucharze świata w chodzie sportowym.
Na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, podobnie jak w czasie igrzysk w Seulu, nie udało się chodziarzowi zdobyć medalu. W olimpijskim konkursie chodu na 20 km zajął 12. miejsce z rezultatem czasowym 1:27:17.
W 1993 roku czwarty raz z rzędu sięgnął po złoty medal halowych mistrzostw świata, też w konkurencji chodu na 5000 m. Rok później po raz pierwszy w karierze zdobył rozgrywanych na stadionie mistrzostw Europy, wtedy udało mu się zdobyć złoty medal w konkurencji chodu na 20 km. W ramach igrzysk olimpijskich w Atlancie wziął udział w konkursach chodu na 20 oraz 50 km – na krótszym dystansie zajął 7.