W latach 1930–1932 był przeciwnikiem polityki WKP(b) zwiększania kontyngentów rolniczych i przymusowej kolektywizacji na Ukrainie, której konsekwencją był masowy głód. Wobec swego stanowiska w 1934 został usunięty z Ukrainy i mianowany wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych ZSRR, a w 1937 ludowym komisarzem finansów ZSRR.

W czasie „wielkiej czystki” 4 lipca 1938 został aresztowany i oskarżony o „antyradziecką i terrorystyczną działalność i o szkodnictwo”; 26 lutego 1939 został skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR i stracony tego samego dnia. Skremowany w krematorium na Cmentarzu Dońskim, pochowany anonimowo„Документально установлено, что в период с 1934 до начала 1950-х годов в московском крематории на территории Донского монастыря осуществлялась кремация тел расстрелянных. Также известно, что эпизодически здесь производились захоронения в землю. По разным данным, только с 1937 по 1941 год в печах крематория было уничтожено около 4500–5000 тел расстрелянных. В "расстрельных списках" Донского кладбища, изданных "Мемориалом" в 2005 году, приводятся краткие биографические справки о 5068 человеках. В 30–50-е годы тела умерших привозили на кладбище на грузовиках, в том числе из Лефортова и с Лубянки.