Walt Disney’s World War II propaganda production.
Współzałożyciel studia – Roy Oliver Disney – regularnie namawiał Disneya do wznowienia prac nad filmem, jednak twórca nie miał żadnego dobrego pierworysu, poza tym dostrzegł u swoich animatorów wypalenie po wielu próbach znalezienia dobrej koncepcji. Ta pojawiła się, kiedy Disney kupował prezent gwiazdkowy dla swojej żony Lilian – kupił szczeniaczka zapakowanego w ozdobne pudełko, chcąc ją w ten sposób udobruchać za nieudane wspólne spotkanie, o którym zapomniał. Wręczając Lilian upominek, pomyślał, że identyczna scena dobrze wyglądałaby jako prolog filmu. Od razu skojarzył to z porzuconym kilka lat temu projektem.
Wznowienie prac Disney z czasem zaczął tworzyć dalszy zarys fabuły, a w jego planach pojawiły się kolejne postacie: dwa psotne syjamskie koty i bezdomny pies. Podczas pisania dalszych losów bohaterów zainspirował się treścią opowiadania Warda Greene’a Happy Dan: The Cynical Dog umieszczonym w magazynie „Cosmopolitan”. Bohaterem tekstu Greene’a był bezpański pies, którego urokowi nie potrafił oprzeć się żaden mieszkaniec miasta, dając mu coś do zjedzenia.