Greebo Greebo – kot Niani Ogg. Zawsze skory do bójki jednooki kocur, któremu większość zwierząt w Lancre woli zejść z drogi. Ze względu na dość odstręczający zapach, wygląd i zachowanie unikany także przez ludzi, jedynie jego właścicielka wciąż postrzega go jako słodkie, rozkoszne kociątko. Greebo nie zwykł ustępować pola żadnemu stworzeniu, zapędził na drzewo nawet niedźwiedzicę, a w Wyprawie czarownic dał radę i wampirowi (mysz, nawet ze skrzydłami, nie jest tym, co powinno pojawiać się w pobliżu kota). W tej samej powieści Babcia Weatherwax i Niania Ogg, przymuszone okolicznościami, dają mu na jakiś czas ludzką postać, co pozwala zrozumieć, dlaczego kotki krzyczą po nocach – jednooki, zawadiacki pirat jest bardzo sexy. W „Maskaradzie” ponownie na krótki czas zostaje przemieniony w człowieka. Jedyne stworzenia, których boi się Greebo to gnomy z klanu Mac Nac Feegle (Carpe Jugulum, Kapelusz Pełen Nieba) oraz Ty, biała kotka babci Weatherwax. W Panach i damach Greebo posłużył Terry’emu Pratchettowi do rozszerzenia paradoksu kota Schrödingera – kot zamknięty w pudełku może być żywy, martwy albo bardzo wściekły. Nazwa postaci została użyta do epitetu gatunkowego wymarłego gatunku kredowego rośliny nagonasiennej z Wielkiej Brytanii: Sciadopityoides greeboana.