Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sworach – parafia rzymskokatolicka w Sworach.
Historia Parafia Swory pierwotnie była prawosławna. Po unii brzeskiej parafia dobrowolnie łączy się z Kościołem greckokatolickim. Cerkiew prawosławna przed 1603 r. uległa spaleniu, nową świątynię zafundował Krzysztof Radziwiłł „Sierotka”. Parafia była greckokatolicka do 1875 r., czyli do kasaty unii na Podlasiu. Dwóch ostatnich księży sworskich musiało uciekać za granicę do Galicji z obawy przed aresztowaniem przez prawosławnego gubernatora siedleckiego Stiepana Gromiekę. Od 1875 roku parafia zostaje przemocą zmieniona na prawosławną przez rząd carski.
Po ukazie tolerancyjnym w 1905 roku wydanym przez cara Mikołaja II w ciągu 1907 r. i 1908 r. wybudowano nowy kościół (książę Światopełk-Mirski oficjalnie udał się do Petersburga prosić cara Mikołaja II o pozwolenie na budowę świątyni rzymskokatolickiej), gdyż cerkiew prawosławna proroka Eliasza nie została zwrócona unitom. Parafia prawosławna istniała do 1915 r., zarządzana przez księdza prawosławnego Emiliana Sztelmachowa. Została ewakuowana przez rząd carski do Rosji. Po 11 latach w 1926 r. cerkiew prawosławna została rozebrana.