Pierre-Eugéne Drieu la Rochelle (ur. 3 stycznia 1893 w Paryżu, zm. 15 marca 1945 pod Paryżem) – francuski prozaik, poeta, dramaturg i publicysta, przedstawiciel pokolenia, które francuscy historycy określili mianem nonkonformistów lat 30., podczas okupacji niemieckiej lat 1940–1944 zaliczany do tzw. ultrasów kolaboracji z Niemcami.
Młodość i początki kariery literackiej Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii francuskiej. Podczas walk kilkakrotnie był ranny. W 1917 r. został zdemobilizowany i powrócił do Paryża. W tym roku zadebiutował jako poeta tomem wierszy Interrogation, napisanym w szpitalu wojskowym pod wrażeniem wydarzeń na froncie, zainspirowanym utworami Paula Claudela. To pierwsze dzieło Drieu La Rochelle'a miało kłopoty z cenzurą, gdyż obraz wojny, przedstawiony przez niego, mógł budzić nastroje pacyfistyczne. Zostało ono natomiast bardzo przychylnie przyjęte przez krytykę literacką. Pochlebną ocenę dał m.in. Louis Aragon, co stało się początkiem krótkiej, ale burzliwej przyjaźni między obu pisarzami. Wojna była najważniejszym, fundamentalnym wręcz doświadczeniem duchowym dla Drieu La Rochelle. Wojenne przeżycia uformowały jego katastroficzne, pesymistyczne widzenie świata z podkreśleniem całkowitej bezradności jednostki wobec dziejącej się wokół masakry.