Informacje z XVI wieku mówią o regresie gospodarczym miasta, a co za tym idzie spadku jego liczebności. W 1532 roku Racibórz posiadał 288 domów, z których 229 należało do mieszczan, 12 do szlachty, 10 do duchowieństwa, a 37 było pustych. Wzrostowi liczby mieszkańców nie sprzyjały także pożary, które nękały miasto w latach 1546–1574. Na początku XVII wieku liczba ludności wynosiła ok. 3300 osób, a pod koniec pierwszej połowy XVIII wieku spadła do ok. 2700 osób. Pod koniec XVIII wieku Racibórz liczył 259 domów mieszczańskich.
+ Liczba mieszkańców Raciborza w latach 1749–1945 Rok Liczba mieszkańców Katolików Ewangelików Innych chrześcijan Żydów Mężczyzn Kobiet 1749 1577 1772 2530 1787 3272 3255 17 1391 1881 1790 3596 1791 3511 1793 3629 1800 3457 1818 4655 1825 5315 1840 7022 5154 1155 713 3341 3680 1842 7102 1852 9384 1855 9962 1858 10 226 1861 11 794 8854 1826 1114 1867 14 571 1871 15 322 11 883 2220 10 1209 7867 7455 1885 19 524 15 131 3075 1 1317 9747 9777 1895 21 680 17 113 3538 6 1021 10 582 11 098 1900 25 250 1902 30 398 1903 32 500 1905 32 690 27 718 4138 9 823 15 392 17 298 1910 38 424 33 613 4014 1925 49 076 1927 49 076 1933 51 680 47 368 3573 7 563 1939 50 004 45 640 3403 42 289 W 1749 roku miasto zamieszkiwało 1577 mieszkańców. W 1772 roku miasto liczyło 2530 osób.