Po opuszczeniu kryjówki, dnia 20 października 1792 r., oddał się całkowicie konspiracyjnej pracy duszpasterskiej. Udzielał sakramentów wielu ludziom znajdującym się w skrajnie trudnych warunkach życiowych w różnych miejscach: piwnicach, strychach, więzieniach, gdzie wkradał się, aby służyć posługą kapłańską skazanym przez rewolucję na śmierć. Znany był pod wieloma pseudonimami: Caprais, Pierrot, Jerome, Marche-a-Terre. Stał się w tym okresie jednym z najbardziej ściganych przez władze kapłanów.
W 1794 roku o. Józef nawiązał bliższe kontakty ze Wspólnotą Najświętszego Serca Pana Jezusa, w której spotkał się z Henriettą Aymer de la Chevalerie. Razem przekształcili istniejącą wspólnotę w nowe zgromadzenie zakonne. W Wigilię Bożego Narodzenia w 1800 roku powstało Zgromadzenie Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza.
Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy Kategoria:Francuscy sercanie biali Kategoria:Założyciele zakonów katolickich Kategoria:Urodzeni w 1768 Kategoria:Zmarli w 1836