W rozumieniu ustawy lotnictwo cywilne obejmuje wszystkie rodzaje lotnictwa, z wyjątkiem lotnictwa państwowego.
Lotnictwem państwowym są państwowe statki powietrzne (wojskowe statki powietrzne Sił Zbrojnych RP oraz Straży Granicznej, Policji i Państwowej Straży Pożarnej) oraz lotniska wykorzystywane wyłącznie do startów i lądowań państwowych statków powietrznych.
Ustawa wymienia jednak liczne wyjątki stosowania jej wobec lotnictwa państwowego.
Stosunek polskiego prawa lotniczego do umów międzynarodowych Polska ratyfikowała Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Załączniki do tej konwencji uchwala Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, a w Polsce są wdrażane poprzez oświadczenia rządowe ogłaszane w Dzienniku Ustaw.
Minister właściwy do spraw transportu w rozporządzeniach wprowadza specjalistyczne wymagania międzynarodowe (dotyczące: bezpieczeństwa lotnictwa, budowy i eksploatacji statków powietrznych oraz urządzeń infrastruktury naziemnej). Są one ustanawiane w szczególności przez: Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), Europejską Konferencję Lotnictwa Cywilnego (ECAC), Europejską Organizację do Spraw Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) oraz Agencję Unii Europejskiej ds.