Muzyka dostępna cyfrowo zmieniła definicję singla, który zaczął oznaczać pojedynczą ścieżkę w postaci pliku audio, a następnie także w formie strumieniowej.
W Korei Południowej W południowokoreańskim przemyśle muzycznym terminologia jest wyjątkowa i poza „albumem” i „singlem” obejmuje dodatkowy termin „single album” (hangul: 싱글 음반 singgeul eumban) – kategorię wydawnictw, które nie występują poza Koreą.
Słowo „album” w zwykłym użyciu odnosi się do wydawnictwa muzycznego o długości LP z wieloma utworami. Natomiast koreańskie słowo „album” (hangul: 음반 eumban) oznacza nagranie muzyczne dowolnej długości wydane na nośniku fizycznym; ma ono raczej zbliżone znaczenie do angielskich słów „record” lub „release”. Mimo że terminy „single album” i „single” są podobne i czasem mogą się pokrywać w znaczeniu, to w zależności od kontekstu są uważane za dwa różne typy wydań w Korei Południowej. „Single album” odnosi się do fizycznego wydania (takiego jak CD, LP lub innych mediów), na którym znajduje się jeden lub więcej utworów, podczas gdy „singel” to sama piosenka, zazwyczaj jako pobrany plik cyfrowy lub dostępna przez