Leki przeciwmalaryczne – grupa leków przeciwpierwotniakowych stosowanych w profilaktyce i leczeniu malarii. Tradycyjnymi lekami przeciwmalarycznymi są pochodne chinoliny: chlorochina, amodiachina, prymachina. W walce z tą chorobą stosuje się też nowsze, syntetyczne leki należące do następujących grup: pochodne akrydyny np. mepakryna. Działanie polega na zakłócaniu funkcji DNA przez wiązanie się z kinoplastami. pochodne fenantrenu np. chinina, halofantryna, lumefantryna pochodne biguanidu np. prokwanil. Działanie polega na hamowaniu syntezy kwasu tetrahydrofoliowego (THF) w komórkach zarodźca pasmowego. Leki z tej grupy są inhibitorami enzymu reduktazy dihydrofolianu. pochodne pirymidyny np. pirymetamina. Mechanizm działania jest taki sam jak u pochodnych biguanidu.