W najsłynniejszej swojej powieści Fanfaroni ze Starego Dworu (1929) Mateiu Caragiale łączy otoczoną przez siebie kultem estetykę z zamiłowaniem do bałkańskiego kolorytu i argotycznego słownictwa. Wyraża nostalgiczny podziw i tęsknotę za starą arystokracją rumuńską, zarazem wszak realistycznie oraz z pewnymi elementami groteski prezentuje atmosferę Bukaresztu na początku XX wieku. Druga powieść z planowanej "bałkańskiej trylogii" Sub pecetea tainei (Pod pieczęcią tajemnicy, publikowana w czasopismach w latach 1930–1933), została niedokończonaLibuše Valentová: Mateiu Caragiale, w: Slovník rumunských spisovatelů (Praga: Nakladatelství Libri, 2001; strona 72)..
Dzieła 1924 - Remember (nowela, Bukareszt: Editura "Cultura Națională"). 1929 - Fanfaroni ze Starego Dworu (Craii de Cuertea Veche, powieść, Bukareszt: Editura "Cartea Românească"). 1936 - Pajere (Orlice, tom wierszy, Bukareszt: Editura "Cultura Națională"). 1936 - Opere (dzieła, Bukareszt: Fundația pentru Literatură și Artă "Regele Carol II").
Zobacz też Dekadencja Ion Luca Caragiale Literatura rumuńska
Przypisy