Według dzogczen niewiedza to marigpa – brak wyzwolenia, która uniemożliwia rozpoznanie pierwotnej czystości (Wylie: ka dak) w czasie śmierci lub rozpoznanie spontanicznego urzeczywistnienia (Wylie: lhun grub) zjawisk stanu bardo dharmaty.
Dzieli się tu na następujące etapy, które jeżeli się rozpozna, prowadzą do wyzwolenia: Przestrzeń przechodzi w Przejrzyste Światło (Wylie: nam mkha’ 'od gsal la thim pa). Przestrzeń to stan uwolnienia po zjawiskach (z ogólnej teorii) zanikania świadomości Umysłu (Wylie: sems) (tzn. bieli, czerwoności, czerni-nicości)Stan ten daje sposobność wyzwolenia dzięki praktyce trekciö, np. stosując technikę „łączenia trzech przestrzeni”, potocznie zwaną wpatrywaniem się w niebo. Również ten moment jest kluczowy dla zastosowania praktyki poła. Poła (Wylie: ‘pho ba) jest najbardziej znaną praktyką rodem z tantr jogi najwyższej, dla każdego buddysty, do zastosowania w czasie śmierci. Obie praktyki wspomina „Tybetańska księga życia i umierania”, s. 20, Sogjal Rinpocze, Wydawnictwo EM, Warszawa 1997, .