Wyspy Szczęśliwe (gr. Makárioi Nḗsoi lub Wyspy Szczęśliwych stgr. Makárōn Nḗsoi) – w mitologii greckiej część Hadesu – miejsce, dokąd (według niektórych wierzeń) mieli się udawać cnotliwi zmarli, by tam zaznawać wiekuistego spokoju.
Identyfikacja i położenie 350px|mały|Mapa ze średniowiecznej kroniki, gdzie Trzy wyspy u północnych atlantyckich wybrzeży Afryki opisano jako Wyspy Szczęśliwe.
Lokowano je jako wyspy położone na zachód od Libii – za Słupami Heraklesa, na Atlantyku. Według niektórych wersji mitologii właśnie na tych wyspach – a nie w górach Atlasu – znajdować się miał Ogród Hesperyd. Szczegółowy ich opis podawał Pindar w Odach olimpijskich oraz jego naśladowcy, umiejscawiając tam postaci, takie jak: Achilles, Alkmena, Kadmos, Diomedes, Likos, Medea, Peleus, Penelopa, Radamantys i Telegon. W późniejszej mitologii identyfikowano je (przynajmniej co do funkcji) z Polami Elizejskimi, jak z miejscem uświęconym przez piorun (elyseum), gdzie Zeus poraził piorunem Semele. Taką informację podaje bizantyjska encyklopedia Suda oraz Ioannes Tzetzes (ok.