Robert de Courtenay (zm. 1228, zapewne w styczniu) – władca Cesarstwa Łacińskiego jako Robert I, młodszy syn poprzedniego cesarza - Piotra, z możnego rodu de Courtenay (potomek króla Francji - Ludwika VI Grubego).
Życiorys Jego matka - Jolanta Flandryjska (zm. 1219), była siostrą Baldwina I i Henryka Flandryjskich, którzy byli kolejno pierwszym i drugim władcą Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola.
Kiedy do Francji dotarły wieści o śmierci Piotra II, jego najstarszy syn - Filip, markiz Namur, odmówił przyjęcia korony i oddał ją młodszemu bratu - właśnie Robertowi. Najpierw regencję sprawowała jego matka, potem Conon de Béthune. Na cesarza Robert został ostatecznie koronowany 25 marca 1221, i od razu został otoczony przez wrogów. Po pomoc zwrócił się do papieża Honoriusza III i króla Francji - Filipa II Augusta, ale w międzyczasie jego ziemie wpadły w ręce despoty Epiru i cesarza Nicei (po bitwie pod Poimanenonem).