thumb|250px|Justynian na mozaice w kościele San Vitale w Rawennie thumb|250px|Granice Cesarstwa Bizantyńskiego w 550 r. thumb|250px|Pomnik Justyniana I w Skopje thumb|250px|Justynian I Wielki (lub Anastazjusz) jako obrońca wiary – środkowa część dyptyku Barberini z kości słoniowej z początku VI w. Justynian I Wielki (; ur. ok. 482 w Tauresium zm. 14 albo 15 listopada 565 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyński od 1 sierpnia 527 do 13 listopada 565 z dynastii justyniańskiej, święty Cerkwi prawosławnej. Za jego czasów Cesarstwo Bizantyńskie osiągnęło największą świetność w swych dziejach.
Źródła Informacje o jego życiu pochodzą zwłaszcza z dzieł Prokopiusza z Cezarei: Historia wojen, O budowlach i Historia sekretna. Ponadto jego życie i panowanie opisywane było przez Ewagriusza Scholastyka, Agatiasza Scholastyka, Jana z Efezu i Jana Lydosa.