W 844 r. Pepin popełnił wielki błąd prosząc o pomoc wojskową wikinga-awanturnika, jarla Oskara. Pepin poprowadził siły wikingów w górę Garonny aż po Tuluzę, przymykając oko na rabunki i gwałty jakich dopuszczali się jego sojusznicy. W 845 r. Pepin doszedł do porozumienia z Seguinem z Bordeaux, dotychczasowym stronnikiem Karola Łysego. Pepin nadał Seguinowi tytuł księcia Gaskonii i wspomagał go w walce z prawowitym księciem, Sanchem II. W 847 r. jarl Oskar opanował Bordeaux. Jego poczynania sprawiły, że poparcie dla Pepina zaczęło się zmniejszać. Nie pomogło wsparcie brata Karola, który został pojmany przez siły Karola Łysego.
Rządy Pepina II dobiegły końca w 852 r., kiedy został on pojmany przez Sancha II Gaskońskiego i przekazany Karolowi Łysemu. Został on następnie zesłany do klasztoru św. Medarda w Soissons. Rozpoczęły się walki o władzę nad Akwitanią. Na wieść o upadku Pepina, król Ludwik Niemiecki wysłał swojego syna Ludwika Młodszego, aby ten zajął Akwitanię. Ludwik doszedł do Limoges, ale w 855 r. wycofał się z powrotem na wschód. Karol Łysy nadał wówczas Akwitanię swojemu młodszemu synowi, Karolowi.