Budynek synagogi wzniesiono z cegły i piaskowca; był tynkowany i pokryty blachą. Budynek wzniesiono na planie prostokąta z towarzyszącymi mu dwiema skromnymi przybudówkami wzdłuż dłuższych boków, niewidocznymi od strony miasta. Główna, wschodnia elewacja budynku skierowana w kierunku miasta, pełniła funkcję reprezentacyjną.

Wewnątrz w północnej części znajdował się przedsionek, z którego wchodziło się do głównej sali modlitewnej. Z trzech stron otaczały ją galerie dla kobiet, na które prowadziły osobne wejścia i klatki schodowe. Wewnątrz znajdowało się 2000 miejsc siedzących.

Po przebudowie z lat 1899–1900 synagoga otrzymała nową fasadę z bogatą dekoracją w stylu łączącym neoromanizm, neogotyk oraz styl mauretański. Całość wieńczyły dwie cebulaste kopułki. Wygląd synagogi sprzed przebudowy oraz wnętrza nie jest znany, ponieważ nie zachowały się żadne fotografie oraz plany architektoniczne.