Ludwik III Młodszy (ur. 835, zm. 20 stycznia 882 we Frankfurcie) – król Akwitanii w latach 852–855, król Saskonii w latach 876–882, król Lotaryngii w latach 879–882 i król Bawarii w latach 880–882, drugi syn Ludwika Niemieckiego, króla Franków Wschodnich, i Emmy, córki hrabiego Welfa z Altdorfu.
Wczesne lata życia Jeszcze przed ukończeniem 20 lat Ludwik brał udział w różnych kampaniach wojennych, często stając na czele wojska. W 858 i 862 r. prowadził kampanie wojenne przeciwko Obodrytom. W 854 r., na zaproszenie możnych akwitańskich, ruszył do Akwitanii by objąć władzę nad tym królestwem. Dotarł aż do Limoges, ale w 855 r. zawrócił na wschód.
Po powrocie do domu zacieśnił kontakty ze wschodniofrankijskimi wielmożami i uzyskał znaczną niezależność od ojca. Samowolnie ogłosił nawet swoje zaręczyny z córką hrabiego Adalarda. W 865 r., razem z młodszym bratem, Karolem, przyłączył się do rebelii przeciwko ojcu. Bunt trwał krótko i jeszcze w tym samym roku starszy Ludwik pogodził się z synami i dokonał podziału państwa. Najstarszy z jego synów, Karoloman, otrzymał już wcześniej Bawarię. Ludwik Młodszy otrzymał od ojca Saksonię, Turyngię i Frankonię, natomiast Karol otrzymał Alemanię i Recję.