Pío Baroja y Nessi (ur. 28 grudnia 1872 w San Sebastián, zm. 30 października 1956 w Madrycie) – hiszpański pisarz, jeden z głównych twórców pokolenia 98.

Po ukończeniu studiów medycznych na Uniwersytecie Madryckim objął posadę lekarza wiejskiego w Kraju Basków. Znudzony życiem na wsi, po roku pracy, przeniósł się do San Sebastián, a później do Madrytu. Po kilku latach "bezsensownej pracy", zdecydował się spróbować swoich sił w literaturze,stając się piewcą baskijskości. Wydał około stu książek, m.in. 22-tomowy cykl Pamiętniki człowieka czynu (Memorias de un hombre de accion), 1913-1935, którego bohater bierze udział we wszystkich wojnach Hiszpanii w XIX w.

Polskie tłumaczenia Jarmark głupców (pol. wyd. 1928) (La feria de los discretos, 1905) Paradox królem (pol. wyd. 1962) (Aventuras, inventos y mixtificaciones de Silvestre Paradox, 1901, Paradox, rey, 1906) Burzliwy żywot Baska Zalacaína (pol. wyd. 1981) (Zalacaín el aventurero, 1909) Przewrotna zmysłowość/Perwersyjna zmysłowość (pol. wyd.