Góry Kastylijskie są zbudowane ze starych granitów i krystalicznych łupków, które w okresie plejstocenu uległy zlodowaceniu. Góry Iberyjskie są obszarem sfałdowanym w orogenezie alpejskiej z występującymi wapiennymi formami krasowymi. Góry Kantabryjskie powstały w orogenezie hercyńskiej i są zbudowane z kwarcytów, wapieni i łupków piaskowców paleozoicznych. Sierra Morena to obszar górski, który został sfałdowany w orogenezie alpejskiej, bogaty w surowce mineralne takie jak rudy rtęci (cynober). Góry te zbudowane są z granitów, wapieni i łupków. Góry Betyckie są alpejskim górotworem, pokrytym licznymi uskokami i spękaniami; zbudowane są ze skał krystalicznych oraz osadowych, na które składają się wapienie, dolomity, piaskowce i margle. Pireneje zbudowane są w części osiowej z hercyńskich masywów krystalicznych, w częściach brzeżnych z osadowych skał mezozoicznych. Ostatecznie zostały wypiętrzone w orogenezie alpejskiej. Obszar Galicji to wyżyna będąca swoistym przedgórzem Gór Kantabryjskich, zbudowana z granitów i starych skał metamorficznych. Archipelag Balearów jest zbudowanym głównie z wapieni geologicznym przedłużeniem Gór Betyckich. thumb|350px|Pico de Aneto – najwyższy szczyt Pirenejów
Ukształtowanie terenu Hiszpanii.