W 1411 posłowie krzyżaccy, wyznaczeni do rokowań z królem Polski Władysławem Jagiełłą, otrzymali wskazówki w sprawie odstąpienia Tuczna Królestwu Polskiemu. W 1412 Krzyżacy zwolnili Hassona von Wedel oraz jego towarzyszy z Tuczna od wszelkich zobowiązań względem Zakonu Krzyżackiego. W 1413 mieszkańcy Tuczna zadali szkody mieszkańcom miast Schivelbein Świdwin oraz Dramburg Drawsko Pomorskie. W 1414 wójt Nowej Marchii donosił wielkiemu mistrzowi o różnych starciach wzdłuż granicy z Polską w tym w okolicach Tuczna. W 1467 żołnierze najemni pod wodzą Schrancka von Nossing uczestniczący w wojnie trzynastoletniej pomiędzy zakonem krzyżackim a Polską zbuntowali się z powodu nieotrzymania żołdu i na krótko zajęli Tuczno oraz Połczyn.
Nowożytność W XVI wieku miejscowość położona była w województwie poznańskim prowincji wielkopolskiej Korony Królestwa Polskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówZenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 177.. 15 lipca 1559 król polski Zygmunt August ustanowił jarmark miejski w święto Rozesłania Apostołów oraz targi tygodniowe w soboty. W 1563 miasto płaciło 11 florenów szosu, a ponadto po 5 groszy od 86 kwart roli, od rzemieślników i kupców 5 florenów 10 groszy, a Żydzi płacili 3 floreny.