Janko z Czarnkowa (łac. Jancone de Czarnekow; ur. około 1320 w Czarnkowie, zm. 5 kwietnia 1387 w Gnieźnie) – polski kronikarz, podkanclerzy koronny, archidiakon gnieźnieński.
Życiorys thumb|Czarnków – prawdopodobne miejsce urodzenia kronikarza
Rodzina, młodość, początki kariery Jan pochodził z Czarnkowa w Wielkopolsce. W dawnej historiografii istniał pogląd, jakoby kronikarz mógł urodzić się na innych terenach, jak np. w miejscowości Czarnkow w Meklemburgii. Był synem Bogumiła, wójta czarnkowskiego. Więzy rodzinne łączyły go z Klemensem z Ruszkowa, który był jego bratem, bratem przyrodnim lub ewentualnie kuzynem. Marek Derwich wysnuwa przypuszczenie, jakoby Janko urodził się nie w Czarnkowie, lecz w Ruszkowie niedaleko Sandomierza.
Pochodzenie społeczne Janka nie jest oczywiste. Wedle dawniejszych badaczy był on uważany za szlachcica z rodu Nałęczów. Janko nigdy jednak nie posługiwał się herbem Nałęcz, a jego znak przy dokumentach identyfikowany jest jako odmiana herbu Rola. Jan Dąbrowski obstaje przy jego mieszczańskim rodowodzie. Za szlacheckim pochodzeniem kronikarza opowiadają się m.in. Marek Derwich oraz Janusz Bieniak.