Hieronima Łopacińskiego oraz Galeria Art Brut.
Historia budynku Do XX wieku Centrum Kultury w Lublinie ma swoją siedzibę w dawnym klasztorze sióstr wizytek. Wizytki początkowo zajmowały drewniany klasztor otoczony wysokim ceglanym murem wzdłuż obecnych ulic Chopina, Okopowej i Zesłańców Sybiru, który spłonął w 1732 r. Ocalał jedynie pobudowany w 1731 r. murowany lamus. W miejscu pogorzeliska rozpoczęto budowę nowej, tym razem murowanej, siedziby. W 1732 r. jako pierwsze powstało zachodnie skrzydło klasztoru. Pozostałe części budowano do 1749 r. Całość uzyskała formę czworoboku z wbudowanym w północne skrzydło jednonawowym kościołem oraz z trzema wewnętrznymi wirydarzami, w stylu baroku. Dopełnieniem stała się powstała w połowie lat 60. XVIII w. kapliczka Chrystusa Frasobliwego, dzieło prawdopodobnie Pawła Antoniego Fontany.
Kiedy w 1809 r. do Lublina wkroczyły wojska Księstwa Warszawskiego pod wodzą J. Poniatowskiego, siostry usunięto, a zabudowania przekazano wojsku z przeznaczeniem na lazaret i koszary. Wojskowy charakter obiektu został utrzymany w czasie zaborów – mieściły się tu koszary jazdy i szpital.