Według ZSD wybory miały być przeprowadzone dopiero na jesieni lub zimą 1990 roku (Związek nie był skonsolidowany i nie miał jeszcze struktur terenowych); druga strona opowiadała się za jak najwcześniejszym terminem. Aż do marca trwał impas w rozmowach. Brak postępów w rozmowach spróbował wykorzystać rząd, parlamentarzyści złożyli projekt korzystnych dla rządu ustaw m.in. o nowelizacji konstytucji, o partiach politycznych, a także szkic nowej ordynacji wyborczej. Działania te wywołały jeszcze większe spięcia na linii opozycja-rząd; ZSD wysunął oskarżenia o niszczenie państwa i zorganizował tzw. „tydzień protestu” (25 lutego-3 marca).
Decyzje Przełom w rozmowach nastąpił dopiero 12 marca, kiedy podpisano trzy ważne dokumenty: porozumienie w sprawie systemu politycznego, które zakładało likwidację systemu demokracji ludowej, oddzielenie struktur partyjnych od państwa, odpolitycznienie milicji, wojska oraz środków masowego przekazu i usunięcie struktur partii komunistycznej z zakładów pracy; deklarację dotyczącą roli i statusu „okrągłego stołu” – „okrągłemu stołowi” powierzono ustalenie zasadniczych treści ustaw przed przedstawieniem ich parlamentowi (dlatego bułgarski „okrągły stół” nazywany jest czasem „superparlamentem”); porozumienie w sprawie gwarancji pokojowego przejścia do demokratycznego systemu politycznego. Ponadto