Matwiej Iwanowicz Płatow, hrabia (ros. Матвей Иванович Платов; ur. w stanicy Czerkask; zm. w słobodzie Jelanczickaja k. Taganrogu) – generał kawalerii (1809) armii Imperium Rosyjskiego i ataman dońskich wojsk kozackich (1801).
Życiorys Urodził się w rodzinie podoficera armii carskiej. W 1765 jako 13-letni chłopiec wstąpił do wojska kozackiego. Brał udział w walkach przeciw Turkom w latach 1768–1774. Za odwagę mianowany do stopnia oficerskiego przez naczelnego dowódcę W. M. Dołgorukowa, dowodził szwadronem kawalerii. Od 1771 dowódca pułku. W 1775 uczestniczył w tłumieniu powstania Pugaczowa. Od 1782 do 1783 służył na Kubaniu i na Krymie, i walczył pod rozkazami Aleksandra Suworowa. W czasie wojny rosyjsko-tureckiej 1787–1791 walczył o opanowanie Oczakowa (1788), a w szturmie na Izmaił (1790) dowodził kolumną wojsk, a potem skrzydłem. Od 1788 dowódca polowy Wojska Dońskiego.