AAAS) Pierre Simon, Marquis de Laplace (ang.), amacad.org [dostęp 2021-09-05]..
W jego dorobku publikacyjnym szczególne miejsce zajmuje kilkutomowy Traité de mécanique céleste.
Laplace zostawił po sobie wybitnych uczniów – egzaminował młodego Napoleona Bonapartego, a w 1800 roku na École polytechnique razem z Lagrange’em wypromował doktorat Poissona.
Dzięki znajomości z Napoleonem w 1799 przez krótki czas był Ministrem Spraw Wewnętrznych Francji; po odwołaniu otrzymał inne godności. Mimo to w 1814 opowiedział się przeciwko Napoleonowi i poparł restaurację Burbonów, przez co zyskał opinię oportunisty.
W 1788 roku poślubił dwadzieścia lat młodszą Marie-Charlotte de Courty de Romanges, z którą doczekał się dwojga dzieci.
Hołd mały|Nazwisko Laplace’a na Wieży Eiffla w Paryżu – drugie od prawej, między nazwiskami Cuviera i Dulonga
Nazewnictwo Terminy naukowe W analizie matematycznej: operator Laplace’a zwany też krótko laplasjanem, równanie różniczkowe Laplace’a opisujące jądro tego operatora, harmoniki sferyczne – jak stowarzyszone funkcje Legendre’a – bywają nazywane współczynnikami Laplace’a (ang.