Barasinga bagienna (Rucervus duvaucelii) – gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych, jeden z dwóch obecnie żyjących gatunków barasingi obok barasingi tykoczelnej (trzeci gatunek, barasinga tajska, wyginął). Zamieszkuje ograniczone tereny w Indiach i Nepalu, wytępiony w Pakistanie i Bangladeszu. Zasiedla bagniste tereny trawiaste, żywiąc się niską roślinnością, także wodną. Duży jeleniowaty. Posiada poroże dzielące się dychotomicznie, mogące posiadać 12 odnóg. Przez większość czasu żyje w niewielkich grupach, aczkolwiek obserwowano też nietrwałe stada do 250 zwierząt. Występuje poligyniczny system rozrodu, samiec beczy i tarza się, uwodząc samice. Po liczącej 240–250 dni ciąży łania rodzi jedno młode, które szybko się usamodzielnia. Barasingi bagienne padają ofiarą ludzi, tygrysów, rzadziej cyjonów rudych, młode także szakali złocistych. Zagraża im niszczenie siedlisk i kłusownictwo.