mały|Grób wynalazcy Piotra Wilniewczyca na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Piotr Apolinary Wilniewczyc (ur. w , zm. 23 grudnia 1960 w Warszawie) – polski inżynier, konstruktor broni strzeleckiej.
Życiorys Piotr Apolinary Wilniewczyc urodził się 12 lutego 1887 w miejscowości Kimiltiej, w ówczesnej guberni irkuckiej Imperium Rosyjskiego, jako syn polskiego zesłańca Piotra Wilniewczyca i jego żony Anny z d. Reweńskiej. Po zdaniu w 1905 matury w Wilnie studiował na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu w Petersburgu, następnie w Petersburskim Instytucie Technologicznym, który ukończył w 1914. W 1915 ukończył Michajłowską Akademię Artylerii w Petersburgu.
W 1921 powrócił do Polski i podjął pracę w Boryszewskiej Fabryce Prochu pod Sochaczewem jako kierownik laboratorium mechanicznego badania prochu. W latach 1924–1928 wykładał w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, napisał tam trzy podręczniki akademickie. Od 1928 roku do wybuchu II wojny światowej pracował w Państwowych Wytwórniach Uzbrojenia w Warszawie w charakterze eksperta balistycznego i doradcy w dziedzinie konstrukcji broni. W tym okresie zajął się również konstruowaniem broni.