lokuje się tradycję powstania wizerunku Maryi z Blachernów (Blacherniotissa), podobnie silna jest tradycja Mandylionu.
Słowo idol było używane przez Francisa Bacona na określenie złudzenia.
W językach słowiańskich istnieje słowo bałwan używane jako określenie posągów bóstw, m.in. obdarzanych czcią bóstw słowiańskichA. Gieysztor, Mitologia Słowian, Warszawa 1980, s. 186.. Jest to prasłowiańskie zapożyczenie orientalne, za pośrednictwem ludów stepowych zaczerpnięte z języka irańskiego – pierwotnie używano go na oznaczenie bojownika lub bohatera, a następnie słupa lub posągu wzniesionego na jego cześćWiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, s. 21.Stanisław Rosik, Udział chrześcijaństwa w powstaniu policefalnych posągów kultowych u Słowian zachodnich, Instytut Historyczny Uniwersytetu Wrocławskiego, 1995, s. 76.. Słowem pochodnym od niego jest bałwochwalstwo (idolatria) i bałwochwalca.
Przypisy
Bibliografia library.yale.edu newadvent.org – Catholic Encyclopaedia 1913 newadvent.org – idem Ikony VI–VIII w. Synaj Abp. Julian Nowowiejski, Wykład liturgii katolickiej, t. I-IV
Kategoria:Przedmioty kultu religijnego