thumb|Zmiany granic Słowacji w latach 1938–1947. Kolorem zielonym zaznaczono tereny anektowane przyłączone w 1947 thumb|Mapa przyczółka bratysławskiego Przyczółek bratysławski (, , ) – dawna potoczna nazwa jedynej części Słowacji (wcześniej – Czechosłowacji) położonej na południe od Dunaju. W całości leży w granicach Bratysławy.
Przyczółek bratysławski powstał w wyniku rozbioru Królestwa Węgier na mocy traktatu w Trianon. 14 sierpnia 1919 wojsko czechosłowackie zajęło leżącą na południowym brzegu Dunaju, naprzeciwko Bratysławy, wieś Petržalka (węg. Pozsonyligetfalu, niem. Engerau). Na żądanie delegacji czechosłowackiej na konferencji pokojowej w Wersalu przyznano ten teren Czechosłowacji. Powodem było to, że mieszkańcy Bratysławy mieli tu ogrody, pola uprawne i letniska. Przed przyłączeniem do Czechosłowacji teren ten należał do komitatu Pozsony. W 1910 wieś liczyła 2,9 tys. mieszkańców, w tym 2,0 tys. Niemców, 0,5 tys. Węgrów, 0,3 tys. Słowaków. Przyczółek miał wówczas 29 km² powierzchni.