Był pierwszym mistrzem chan, który otrzymał tytuł Guoshi – Narodowego Nauczyciela.
W czasie jego życia powstało kilka szkół chan: szkoła Wschodniej Góry Piątego Patriarchy Hongrena, która podzieliła się na szkołę północną, południową i syczuańską (jingzhou i później baotang). Niedługo potem był świadkiem powstania szkół heze, hongzhou i innych. Nie związał się jednak z żadną z tych szkół, pozostając ponad religijnymi i regionalnymi politykami poszczególnych mistrzówCzasem jest wliczany do szkoły Niutouzong..
Zmarł 19 dnia drugiego miesiąca 775 r. Wyjątkowo, nie tak jak inni mistrzowie chan, którzy z reguły umierali w pozycjach medytacyjnych, Nanyang zmarł jak Budda Śakjamuni leżąc na prawym boku.
Występuje w gong’anach 18, 69, 99 z Biyan lu, 42, 85 z Congrong lu oraz 17 z Bezbramnej bramy.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 28/1. Bodhidharma (zm. ok. 543) 29/2. Dazu Huike (487–593) 30/3. Jianzhi Sengcan (zm. 606) 31/4. Dayi Daoxin (579–651) 32/5. Daman Hongren (601–674) 33/6. Dajian Huineng (638–713) 34/7. Nanyang Huizhong (675–775) 35/8. Danyuan Yingzhen (bd) 35/8.