Najbliższy współpracownik cara Aleksandra I Od 1814 Arakczejew był najbliższym współpracownikiem cara Aleksandra I. W praktyce odpowiadał za wszystkie zagadnienia związane z polityką wewnętrzną kraju. Jako jedyny cieszył się całkowitym zaufaniem cara. W popularnej opinii to pedantyczny i służbisty Arakczejew w decydujący sposób przyczynił się do zmiany kursu politycznego Aleksandra I, który przed wojną r. 1812 prowadził liberalną politykę wewnętrzną. W rzeczywistości jednak generał był przede wszystkim sprawnym wykonawcą dyspozycji samego cara, który z wiekiem stawał się coraz bardziej apodyktyczny, a przy tym tracił zainteresowanie wieloma politycznymi problemami swojego państwa. Okres wpływów Arakczejewa określa się w historiografii jako arakczejewszczyznę.
Z polecenia Aleksandra I Arakczejew w latach 1816–1821 zajmował się planowaniem i organizacją systemu osiedli wojskowych, w których żołnierze w okresach wolnych od działań wojennych mieli, obok regularnych ćwiczeń, zajmować się rolnictwem (podobny projekt powstał jeszcze w 1810, lecz nie mógł zostać wprowadzony w życie z powodu wybuchu wojny)Zbigniew Filipiak, Rosyjskie kolonie wojskowe w XIX w..