Opis doliny Jest najczęściej odwiedzaną przez turystów doliną w słowackiej części Tatr Zachodnich. Jest to typowa dolina polodowcowa, łatwo zauważyć można w niej duże zwały moreny i boczne dolinki zawieszone, które podcięte są stromymi skalnymi progami o wysokości 200–250 m. To o tych okolicach pisał Miklós Szontagh, który wędrował Doliną Rohacką w 1858 r.: „Jak ogromne sople wydawały nam się pionowe szare promienie skał, rozciągające się od Wołowca po Banówkę. Zupełnie urzeczeni widokiem tej ściany kontynuowaliśmy naszą drogę...”
Wędrując od parkingu w górę doliny przy szosie mijamy kilka dużych polan. Na pierwszej z nich postawiono pomnik na cześć Alexiusa Demiana, uznawanego przez Słowaków za prekursora turystyki na Orawie. Na kamiennym obelisku wyryte są słowa, które w tłumaczeniu na język polski znaczą: „Co miłość w górach stworzyła, niech dobra wola zachowa”. W odległości 3,5 km od schroniska, na rozdrożu Adamcula oddzielają się na prawo dwa szlaki: do Rohackich Stawów i na Banikowską Przełęcz. Obydwa prowadzą obok Rohackich Wodospadów.