Do najwybitniejszych dzieł Ivesa należą jego cztery symfonie.
W 1946 roku Lou Harrison – miłośnik twórczości Ivesa – poprowadził premierowe wykonanie jego III Symfonii. Rok później kompozycja ta zdobyła Muzyczną Nagrodę Pulitzera. Ives zrezygnował z tych pieniędzy, przekazując ich połowę Harrisonowi. Kompozytor skomentował to słowami: „Nagrody są dla dzieci – ja jestem dorosły”.
Muzyka Ivesa zaczęła zyskiwać sobie prawdziwą popularność dopiero po jego śmierci. Jego najważniejszą kompozycją jest prawdopodobnie IV Symfonia. Ponieważ wymaga ona użycia bardzo dużych środków, pierwsze jej wykonanie miało miejsce dopiero w 1965 roku – niemal pół wieku po jej powstaniu i ponad dekadę po śmierci kompozytora.
Ważniejsze kompozycje Variations on America na organy (1891) I Symfonia d-moll (1898–1901) Largo na skrzypce, klarnet i fortepian (1901) The Unanswered Question na orkiestrę kameralną (1908) II Symfonia (1907–1909) III Symfonia (The Camp Meeting) (1908–1910) II Sonata fortepianowa „Concord, Mass.” (1909–1915) Three Places in New England (Orchestral Set No. 1) (1912–1917) IV Symfonia (1912–1918)