Po ukończeniu szkoły Paryżu we Francji powrócił do Dublina, aby pracować z biednymi. W październiku 1929 przeniosła się z matką do Nowego Jorku.
Kariera W 1930 jako niespełna 19–latka poznała Franka Borzage, który obsadził ją w roli Eileen w swoim filmie Pre-Code Song O’My Heart dla 20th Century Studios, w którym wystąpił irlandzki tenor John McCormack. Wystąpiła w sześciu filmach dla wytwórni Fox, a następnie nakręciła trzy kolejne w innych studiach.
W 1932 podpisała kontrakt z Metro-Goldwyn-Mayer. Wcieliła się w postać Jane w sześciu częściach cyklu filmów o Tarzanie (1932–1942) u boku Johnny’ego Weissmullera w roli tytułowej. W ekranizacji powieści Lwa Tołstoja – Anna Karenina (1935) w reżyserii Clarence’a Browna z tytułową rolą Grecie Garbo wystąpiła roli Kitty. W kostiumowej komedii romantycznej Roberta Z. Leonarda Duma i uprzedzenie (1940) na podstawie powieści Jane Austen z udziałem Laurence’a Oliviera i Greer Garson zagrała postać Jane Bennet. W 1962 debiutowała na Broadwayu w komedii Nigdy nie jest za późno.