Wiatr przekazuje energię fali na wodzie gdy prędkość wiatru jest większa od prędkości fali. Minimalna prędkość wiatru wywołującego uporządkowane falowanie jest równa 6,3 m/s. W fali następuje rozpraszanie energii, dlatego dla danej prędkości wiatru istnieje maksymalna wysokość fali, którą może wywołać. Jeżeli wysokość fal nie osiągnęła jeszcze maksymalnych rozmiarów dla danego wiatru falowanie określa się jako nieustalone, gdy fale osiągną maksymalne rozmiary określa się je jako ustalone
thumb|Spektrum i klasyfikacja fal oceanicznych według W. Munka
W zależności od okresu fali, to jest czasu między kolejnymi szczytami fali, fale oceaniczne można podzielić na: Klasa fali Okres fali kapilarne mniej niż 0,1 s ultragrawitacyjne 0,1 – 1 s grawitacyjne 1 – 30 s infragrawitacyjne 30 s – 5 min. długookresowe 5 min – 12 h pływowe około 12 h i 24 h ponadpływowe więcej niż 24 h
thumb|Falowanie wody. A – Na głębinach, kołowy ruch cząsteczek maleje z głębokością. B – Na płyciznach. Ruch kołowy zamienia się na eliptycznie spłaszczony – tym bardziej im płytsza jest woda. 1 – kierunek propagacji. 2 – grzbiet fali. 3 – dolina fali thumb|250px|Ilustracja dyspersji monochromatycznej grupy fal oceanicznych na powierzchni głębokiej wody.