W roku 1767 wypędził z kraju jezuitów.
O jego działalności i charakterze wiadomo dziś dzięki relacjom i badaniom takich osób jak: Gaetano Filangeri (1752-1788, neapolitański uczony i prawnik), Federigo Sclopis (urodzony w Turynie polityk, 1798-1878), Pietro Colletta (Neapol 1775 – Florencja 1831, historyk i statystyk)i Marco Lastri (1731-1811).
Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache (1741-1785), który potem podążył za królem Karolem do Madrytu, należał do grupy reformatorów skupionych wokół Tanucciego.
Reformy Tanucciego próbowali potem kontynuować Giuseppe Beccadelli di Bologna, markiz della Sambuca (1726-1813) i Domenico Caracciolo, markiz di Villamaina (1715-1789)
Przypisy
Bibliografia Emanuel Rostworowski, Historia powszechna – wiek XVIII,Warszawa 1984 PWN, s. 530, 713, 719, 729-735, 775, 865.
Linki zewnętrzne bardzo anty-oświeceniowy artykuł o Tanuccim w Catholic Encyclopedia biografia po włosku na stronie Uniwersytetu w Pizie
Kategoria:Antyklerykalizm Kategoria:Ludzie oświecenia Kategoria:Neapolitańscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1698 Kategoria:Włoscy politycy Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Zmarli w 1783