Nawiązała wówczas bliskie kontakty z rodem Czartoryskich, będących krewnymi jego pierwszej żony. Przez pewien czas pełniła funkcję wizytatorki szkół żeńskich. W roku 1836 wyjechała do Francji (Paryż, Sèvres), gdzie od roku 1824 (śmierć ojca) zamieszkiwała jej matka i brat Józef. Podczas tego pobytu poznała m.in.: J. U. Niemcewicza, A. Mickiewicza i C. K. Norwida. Po 6 latach emigracji (1842), powróciła przed śmiercią męża do Warszawy. Po jego zgonie przebywała jeszcze w Krakowie i Poznaniu. Przez następne 3 lata (1844–1846) podróżowała po Europie odwiedzając kolejno: Niemcy, Szwajcarię, Włochy i po raz wtóry Francję. Ostatecznie w roku 1853 osiadła na stałe w Puławach. Przyjaźniła się z A. E. Odyńcem i I. Domeyką.
Zmarła w Puławach, w wieku 87 lat – 3 maja 1886 rokuwedług innych źródeł śmierć nastąpiła dzień wcześniej, tzn. 2 maja 1886 – . Została pochowana na warszawskich Powązkach.
Twórczość Autorka powieści sentymentalnej Emmelina i Arnolf... (1821) oraz opisów podróży: Wspomnienia moje o Francji (1839), Ostatnia podróż do Francji... (1841), Miasta, góry i doliny (1844, 5 tomów), W Alpach i za Alpami (1847, 3 tomy, II. wyd. 1850).