Chcąc zniszczyć tę siłę w zarodku, rząd Lenina skierował nad Don zgrupowanie pod dowództwem Władimira Antonowa-Owsiejenki, co zmusiło białych do opuszczenia miasta w końcu lutego 1918 rokuP. Kenez, Red Attack…, s. 95.. Rostów został stolicą Dońskiej Republiki Radzieckiej, która przetrwała do maja tego samego rokuP. Kenez, Red Attack…, s. 118.. W tym miesiącu Rostów zajęły wojska niemieckieP. Kenez, Red Attack…, s. 131.. Następnie Rostów nad Donem znajdował się w granicach kozackiej, sprzymierzonej z białymi Siłami Zbrojnymi Południa Rosji Republiki Dońskiej, której stolicą był Nowoczerkask. Został ponownie zajęty przez Armię Czerwoną w styczniu 1920 rokuP. Kenez, Red Advance…, s. 222.. W dniu 20 lutego 1920 generał Aleksandr Kutiepow odniósł pod Rostowem jedno z ostatnich zwycięstw białych w wojnie domowej, ponownie zajmując miasto, jednak trzy dni później musiał się z niego wycofaćP. Kenez, Red Advance…, s. 238–239..