thumb thumb thumb thumb thumb thumb Dywizja Ochotnicza (22 Dywizja Piechoty)W niektórych źródłach dywizja bywa określana jako "22 Dywizja Ochotnicza". Niewątpliwie, w sierpniu 1920 r. była dwudziestą drugą dywizją w kolejności ich formowania, ale numeracja wielkich jednostek piechoty była wówczas następująca: 1 – 18 Dywizje Piechoty, 1 i 2 Dywizje Litewsko-Białoruskie oraz Dywizja Górska. – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP w 1920.
Historia dywizji 22 lipca 1920 r. Generalny Inspektor Armii Ochotniczej, gen. broni Józef Haller wydał rozkaz o sformowaniu Dywizji Ochotniczej. Na dowódcę dywizji wyznaczony został ppłk Adam Koc.
Do formowania dywizji przystąpiono w sierpniu 1920 r., w Twierdzy Modlińskiej. W skład dywizji włączono 101 rezerwowy oraz 201, 202 i 205 ochotnicze pułki piechoty.
15 września 1920 roku stan żywionych w Dywizji Ochotniczej wynosił (w nawiasach podano stan bojowy): 343 (157) oficerów, 27 podchorążych oraz 12.368 (5.457 pieszych i 383 jezdnych) podoficerów i szeregowych, a ponadto 9 cywilów, 21 jeńców i internowanych, 869 koni wierzchowych i jucznych, 1.023 koni artyleryjskich i 2.185 koni taborowych. Na uzbrojeniu dywizji znajdowało się 129 karabinów maszynowych i 56 dział polowych.