protektor królestwa Sardynii Alessandro Falconieri (11 września 1724) – kardynał diakon S. Maria della Scala Nicolò del Giudice (11 czerwca 1725) – kardynał diakon S. Maria ad Martyres Antonio Banchieri (9 grudnia 1726) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano Carlo Collicola (9 grudnia 1726) – kardynał diakon S. Maria in Portico
Czterech elektorów mianował Aleksander VIII (1689–1691), jednego Innocenty XII (1691–1700), dwudziestu sześciu Klemens XI (1700–1721), dwóch Innocenty XIII (1721–1724), a dwudziestu dwóch Benedykt XIII (1724–1730).
Nieobecni Dwunastu kardynałów (ośmiu z nominacji Klemensa XI, trzech z nominacji Benedykta XIII i jeden z nominacji Innocentego XI), w tym jeden zmarł w czasie sediswakancji:
Agostino Cusani (18 maja 1712) – kardynał prezbiter S. Maria del Popolo Nuno de Cunha da Ataíde (18 maja 1712) – kardynał prezbiter S. Anastasia; inkwizytor generalny Portugalii Wolfgang Hannibal von Schrattenbach (18 maja 1712) – kardynał prezbiter S. Marcello; biskup Ołomuńca; protektor Austrii i Rzeszy Niemieckiej Imre Csáky (12 lipca 1717) – kardynał prezbiter S. Eusebio; arcybiskup Kalocsa-Bács Léon Potier de Gesvres (29 listopada 1719) – kardynał prezbiter bez tytułu Thomas-Philippe Wallard d’Hénin-Liétard (29 listopada 1719) – kardynał prezbiter S.