W końcu zrezygnował z tego zamiaru, a Szeherezada na zawsze pozostała jego jedyną małżonką.
Autentyczność postaci Szeherezady jest wątpliwa, na ogół przyjmuje się, że Baśnie z tysiąca i jednej nocy są anonimowym zapisem ludowej literatury perskiej.
Przekłady i opracowania W Europie pierwszy spopularyzował je Antoine Galland; jego przekład na język francuski ukazał się w 12 tomach w 1704–1717. Czytywała go polska arystokracja, wykorzystał również pijar Łukasz Sokołowski, tworząc w latach 1767–1769 pierwszą polską wersję dzieła (również w dwunastu tomach) pt. Awantury arabskie lub Tysiąc nocy i jedna. W krajach anglosaskich przyjął się tytuł Arabian Nights (Arabskie noce).
Opracowywaniem Baśni z 1001 nocy zajmowali się m.in. Franciszek Bohomolec, Wacław Sieroszewski, Bolesław Leśmian, Kornel Makuszyński.
Dla dzieci opracowano wersję skróconą, fragmentaryczną, gdyż oryginalne teksty przesycone są erotyzmem i okrucieństwem. Ukazują ponadto szeroką panoramę życia, obyczajów, historii, kultury i filozofii Wschodu.