Historia Problem uchodźstwa jest ponadczasowy, ale szczególne nasilenie tego procesu miało miejsce w XX w., co spowodowane było licznymi wojnami, prześladowaniami etnicznymi i zmianami granic. Pierwsze uregulowania prawne dotyczące uchodźców pojawiły się po I wojnie światowej. W 1921 r. powstał Urząd Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców Ligi Narodów, którego pierwszym zwierzchnikiem został Fridtjof Nansen (polarnik, działacz społeczny – Pokojowa Nagroda Nobla w 1922 r.). Zajmował się on m.in. repatriacją jeńców po wojnie i problemem bezpaństwowców (por. paszport nansenowski)Agnieszka Florczak, Uchodźstwo..
W 1938 r. utworzono podobną instytucję, Międzyrządowy Komitet ds. Uchodźców (ang. Intergovernmental Committee on Refugees, w skrócie IGCR), z sekretariatem w Londynie. Jego działalność początkowo koncentrowała się na udzielaniu pomocy uchodźcom z Niemiec i Austrii, a od kwietnia 1943 r. objął opieką wszystkie osoby w Europie poszukujące schronienia poza miejscem swojego stałego pobytu (szacuje się, że udzielono pomocy około 850 tys. uchodźców)Tamże..