Paramārtha (ur. 499, zm. 569) (chiń Boluomotuo 波羅末陀 lub Zhendi 真諦, kor. Chŏngje; jap. Shintai, wiet. Chân Đế.) – indyjski misjonarz buddyjski i tłumacz.
Życie W 546 r. przybył do Chin, a konkretnie do Guangzhou (Kanton). Stamtąd udał się do stolicy dynastii Liang – Jianye (obecnie Nankin) na zaproszenie cesarza Wu. Cesarz pragnął stworzyć biuro tłumaczeń, którym zarządzałby Paramartha. Rebelia przeciwko cesarzowi przeszkodziła w realizacji tego planu. Paramartha rozpoczął więc wędrówkę po całych południowych Chinach, zatrzymując się głównie w klasztorach i tłumacząc teksty buddyjskie. Biorąc pod uwagę warunki w jakich dokonywał tłumaczeń, było ich sporo; najważniejsze to: Suvarnaprabhāsasūtra, Madhyāntavibhāgaśāstra i Vajracchedikasūtra.
Ponieważ życie jakie zmuszony był wieść nie odpowiadało mu, wielokrotnie czynił starania o powrót do Indii, jednak liczne grono jego zwolenników prosiło go o pozostanie w Chinach.
Gdy w 562 r. miał już odpłynąć do Indii gwałtowny sztorm zmusił statek do powrotu do portu w Guangzhou. Przy pomocy urzędnika miejskiego i jego syna urządził się w tym mieście i dokonał wielu ważnych dla rozwoju chińskiego buddyzmu tłumaczeń. To upewniło go na jakiś czas, że dokonał dobrego wyboru pozostając w Chinach.